อำลาระยอง

อำลาระยอง...

งานเลี้ยงมีวันเลิกราฉันใด การเดินทางท่องเที่ยวของเราย่อมสิ้นสุดลงฉันนั้น ในที่สุดคณะทัวร์ผู้เฒ่าจากเมืองนนทบุรีก็ได้เวลาเดินทางกลับ 

หลังเอาตัวมาแช่ชายทะเลจ.ระยอง หลายคืน อาหารมื้อเช้าก่อนเดินทาง เราอุ่นท้องด้วยข้าวต้มปลาแบบง่ายๆ ตามด้วยกาแฟดำเอสเพสรสูตรคนชรา เพื่อกระตุ้นให้ห่างความง่วงจากงานเลี้ยงเมื่อคืนที่ทำเอาหลายคนเมาหัวราน้ำ เพราะดื่มกินเกินลิมิตตัวเอง คิดว่าตัวยังหนุ่ม เลยตำจอกจนหลับคาโต๊ะระหว่างทานข้าวเช้าก็มีบรรดาแม่ค้านำปลาเค็มมาขาย ปลาเค็มแต่ละแพ็ดใส่ถุงน่ากิน มีปลาทูหอม ปลาดาบเค็ม อันหลังขายตัวละ 100 บาท พอจะเดินหนีลดเหลือ 80 บาท  แล้วก็เหลือ 3 ตัว 200 บาท คุณป้า คุณยาย เลยเหมาซื้อเกลี้ยงแผง บอกเป็นของฝากให้ลูกหลาน โดยไม่เกรงใจพนักงานรถทัวร์  เพราะปลาเค็มถ้าห่อไม่ดี กลิ่นฟุ้งในรถแน่ พอๆกับกลิ่นทุเรียนเลยล่ะ  ระหว่างเดินทางกลับบนรถมีการเล่นเกม ลับสมองคนแก่ ด้วยการทดสอบความรู้รอบตัว มีการแจกเสื้อ กระเป๋า เป็นรางวัล เราทายมั่ว ๆ เลยได้เสื้อยืดกลับบ้าน 1 ตัว ระยองในพื้นที่ อ.แกลง ชาวบ้านส่วนใหญ่ทำอาชีพสวนยาง และสวนผลไม้ครับ สองข้างทางจึงเขียวชะอุ่มไปด้วยพืชผลทางการเกษตรที่สร้างรายได้นับล้านในแต่ละปี ถึงตัวเมืองระยอง เราแวะวัดป่าประดู่ ทราบว่าเป็นวัดอารามหลวง ของ จ.ระยอง สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ความโบราณของวัดอยู่ที่โบสถ์หล้งเก่า  ผนังปูนพระอุโบสถมีรอยกระเทาะ แตกร้าวอยู่ทั่วไป  ใต้โบสถ์มีช่องอุโมงค์เล็กๆให้คนเดินลอด เชื่อว่าจะมีโชคลาภและเป็นมงคลกับชีวิต วัดนี้มีพระพุทธรูปนอนเอียงซ้ายให้เราได้สักการะ ทำบุญ รวมทั้งยังมีบ่อน้ำโบราณอายุ 100 ปีให้ดูอีกด้วย จากนั้นทุกคนร่วมบริจาคเงินทำบุญด้วยกัน มีพระผู้ใหญ่มานั่งเสวนาให้ศิลให้พร  ทำเอาคณะของเราใบหน้าชื่นมื่นอิ่มบุญไปตามๆกัน  จากวัดป่าประดู่ ก็มาไห้วหลวงปู่ทิม อิสริโก  ว